Ja – mój pies

 partner-1022965_640

graphics CC0

Tomasz Kucina

Ja, mój pies

oczy mojego psa
czynny imiesłów przymiotnikowy
-PATRZĄCE-
-CZEKAJĄCE-
forma niedokonana
w aporcie – i zmyśle opartym o kość niezgody
znów chryja o przywództwo
jak pradziejowy gnat
a jednak miękki
przymilny welwet wspólnego kontaktu – ARGO i ODYS –

przymierze

INKARNACJA PODGATUNKÓW
poetyczna kontaminacja
czasem warto
podkreślić nasz wspólny gen
i użyć trynominalnych porównań

żywiąc się słowem
ujadam przez pysk
CANIS LUPUS FAMILIARIS
z pracy Linneusza
przejąłem cechy – i oddaję
w opisie
mojego wiernego przyjaciela

zatem – zwracam mu węch 
a ludzkim pyskiem
ujadam
do postulatów awangardowej poezji
bo bywam liryczny i skulam ogon
podaję łapę na komendę Muzy
i szukam
kolejnych znaczeń
w sierści populacji
w psiej egzystencji
podkradam doń
z cechy polimorfizmów

na próżno szukać
różnic
w naszej wściekłej popkulturze

jesteśmy
z tożsamych genotypów
mamy
TEGO SAMEGO BOGA
sumujemy – z unitarnych formantów potrzeb
ziejemy
w prefiksy i sufiksy podobnie
uroczo akustyczna analogia w wyciu do księżyca

patrzeć – emitować w miłosierdziu
oczyma mojego psa
które są -odtąd-
także ludzkości oczyma

Reklama

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.