Nieubrana

graphics CC0

Tomasz Kucina

Nieubrana-

będę bez bruzd
jak kropla deszczu na liściu welwiczii
przeżyję tysiąc lat
przedziwna metamorfoza z zielonego chlorofilu
upity w unerwieniach przez promień słońca
zaparty na wietrze
przetrwam

jestem z eonów miłości
nie znoszę kraterów podstępu  jak żywa roślina
z posmaku piołunu
z  goryczy i faktu odoru

czarownice szmaragdowej góry – na klęczkach czasu
rozmodlone owieczki
zapobiegliwego wyuzdania
wszystko co ludzkie będzie mi zawsze
własne

esteta i hedonista pod dzwonem ptasiego trelu
wykraczam poza przestrzeń
na trajektoriach skrzydeł upojnych
przez ciąg geometryczny rozbieganej przestrzeni
tulę wiatr – do ciebie

z rozszerzoną źrenicą pytasz przez sen:
… i czemu tak robisz?

bo tak wypada poecie:
zakrzepiać wiarę w piękno
dopieścić własną młodość

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.