Incantatio

image

graphics CC0

Tomasz Kucina

Incantatio–

znów wycie do księżyca
odmiana przez przypadki

dopełniać < kogo i z czego >
wcelować < komu i czemu >
i wołać: my < kogosie!… komusie! >
jedno pazerne krwiste pragnienienie
burczy im w brzuchu
nie biernik lecz czynnik < kogo i w co >
uwodzi miksturą osocza
świeci oczami jako wilczyca
teoria głodu
tu czytaj: żyłeczka do wyssania
hotel zdrój
nadrzędni bo < z kim i z czym >
z wampiryczną szturmówką
kołkiem osinowym w czerwonym sercu
ze święconą srebrną kulą w zadzie
< kto co >
dwa ząbki czosnku
w lustrze nie dojrzysz odbicia
legalni uczynni wilkołakiem
wymagający świeższej krwi
tubalny szacunek do awantury
wywołuje zamierzoną bladość
na skutek buntu
odpływa z nich krew
rosną kłaki i paznokcie

notoryczne przeistoczenie w wilki
zbliża ich ku herezji

< o kim i o czym > tu mowa…