Trajektoriom człowieczeństwa

trajektoriomfot; CC0; creative commons; wolna licencja


Tomasz Kucina

Trajektoriom człowieczeństwa-

pusty dźwięk
dźwięk bez kształtu odbija się od dna
martwa cisza
zafascynowana dialogiem
ona szuka zapomnienia
bo jest zaradna
nie chce by człowiek – błazen
płonął monologiem

lecz wokół głuche ściany
one drażnią uszy
jak ściętych drzew – krzyk – ryczą dzwony
a głusi śpią
prostacy rozpinają ciała
ich to nie wzruszy
ręka na pulsie ciało oddycha
zimną krwią

kim są?
słowem – czynem – honorem – podłą zdradą?
nie wiem
odorem spalin może są?
frustracją
może gromem z nieba lub
Homera Iliadą?
przepełnieni odwagą i indoktrynacją

zamknięci
niedostępni – nie brodzący wśród zbóż
ogarnięci swą anemią komputerową
nie łaknący powietrza
nie pachnący wśród róż
w zapomnienie wciśnięci
wiedzą marmurową

nauczyli nas milczeć
w ciszy egzystować
ukrzyżowani milczeniem
szukamy drogi
składamy zdania
zgłoską chcemy lamentować
jak zapięci pod szyją
a bosi na nogi

pupile laminatów – atłasowych biurek
szukamy zapomnienia
w horrorach i czarach
przyjaciele szatana – smakosze ampułek
zepsuci natręci
w hotelowych barach

piątek 12.09. 2014 r.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.