Ferdynand Goetel

anioł 1

Tomasz Kucina

Ferdynand Goetel-

[i … śpi spokojny na Pęksowym Brzysku

zmielono jego książki usunięto z bibliotek]

 

pamiętał …

gdy wypędzano go z Kraju

 

zaszumiał stary bór na Markowych Szczawinach

od Kościeliskiej zaciągało zachodnim wiatrem

odczynem prawdy zachłysnął Giewont

po raz ostatni

obolała zażyłość użyła grobowej metafory

zaglądając w ich dziurawe czaszki

w czeluści wądołów katyńskiego lasu

 

drogowskazy jak znaki zapytania

ma uboczach Skibówki Krzeptówek

na rozstajach

przez ramię spoglądały wstecz i prosto do przeszłości

w pamięci błogiej adolescencji

 

ucieczka pisarza

wieczna zsyłka jak wieczny prestiż Krakowa

spójrz jest – „Nonszalancki Paw” ten z wiersza Maeterlincka

oraz antałek wina

samego poety Asnyka – w kawiarni na piętrze

 

apoteoza Młodej Polski

 

w życiorysach Lwowa „obyczaje naganne”

znów śmieszy

nocnik na głowie Agenora Gołuchowskiego

uczynki wczesnej młodości

 

sentymentalne dzieciństwo

pogrzeb Matejki

zabawy na „zielonym rogaliku Plant”

wspomnienia styczniowych weteranów Powstania

a on ucieka od ikon pamięci

przez czas

i chciałby już do Legionów

 

tu

zsyłka do Taszkientu w obozie Dżunusz Kała

osuszone bagna

w szałasach pająki korsarze – jadowite skorpiony

przywarte jak wirus

do pancerza skóry

z wyżyn Gissaru złotymi blaskami stepów

zapisana historia – zbrodnia to czy kara?

pierwsze ofiary wojny

 

w retrospektywie powrotu

krakowska cyganeria – przedwojenna renoma Stolicy

losy powstańców Warszawy

gdy nie chciał zlizywać kurzu

z butów zwolennicy kołchozów

 

zimne kraty Pawiaka

na barykadach zburzonej Warszawy

zaszklone oczy – lament i defetyzm

 

i pamięć reasumpcji

ta wstążka Virtuti na krawędzi płaszcza

szlify generalskie kilka guzików z Orłem

grudka ziemi z mogiły

 

koszmar bestialstwa z katyńskiego lasu

bolesne świadectwo

za które z klasą zapłacił konsekwentną banicją.

 

Ferdynand Goetel- wybitny pisarz, dziennikarz po odkryciu mordu w Katyniu dał świadectwo prawdy,

po wojnie musiał emigrować z kraju skazany na zapomnienie w życiu literackim.

 

zwolennica kołchozów – Wanda Wasilewska

wstążka Virtuti – na płaszczu gen Bohatyrowicza

szlify generalskie i guziki z Orłem- z płaszcza gen Smorawińskiego

 źródła:

autor posiłkował się opracowaniem wg: Sz.P. Piotr Lisiecki

autor nie używał, nie używa, i nie ma zamiaru w przyszłości używać wiersza do celów komercyjnych.

 

Dyskobol

graphics CC0

Tomasz Kucina

Dyskobol –

wznieca mnie rzeźwość
stadionowej tłuszczy 

* *
Piotr Małachowski pochyla się z gracją
już widać każdy jego parnas mięśni
propagandowy
Dyskobol Myrona 

heros 
expressis verbis 

w czym jestem gorszy
pisząc
mądre wiersze? 

choć dzisiaj w modzie
jest 
fabulistyka

jako chodliwe rozrywki exemplum
jakim się głaska 
przeciętny japiszon 

* *
a tam EKSTAZA – WRZAWA na stadionie 

dysk leci kątem
na uwięzi krzyku

szał pompatyczny rozprażonej
twarzy 
cudnie wyraża
nadludzki wysiłek 

świadomy – i par excellence!

czemu tortura
mojej
liryczności
grymasem wdzięku
nie winszuje sobie?

wśród was się czuję 
wiecznie zacukany 

dlaczego nikt 
nie uzna mozołu

niespożytego napadu tej weny 
co stu poetów
przynęca ku słowu 

natrętnie  i ustawicznie?!

——
przypis – wiersz jest zamierzoną komparatystyką
to zn. porównaniem – poezji do lotu dysku

Piotr Małachowski – dyskobol, reprezentant Polski
srebrny medalista olimpiady
w Pekinie, i srebrny medalista mistrzostw świata
w Berlinie w 2009 roku.