La Belle Ferronière

 

 

 

 

 

 

 

 

 

graphics CC0

Tomasz Kucina

La Belle Ferronièire-

 

usta jej białe zeszklony kirsch
lochy Azkabanu
idzie zmierzch
dè’modè – książę Mediolanu
i z warg mgieł klincz powiew jak na lotni
niesłodkie lecz z czereśni nie z prochu Lotaryngii
mariażem likworu goryczą z migdała snu – [dotknij]
La Belle Ferronière – Leonarda Da Vinci

odwłokiem nagości
kirsch alzacki czuli
a ona z czeluści matrona płodności
implozja natury
niobem i selenem w miksie pobratymczym
demonem uczuć lotu miss future – [dotknij]
La Belle Ferronière – Leonarda Da Vinci
popęd zwielokrotni

czy kirsch zaczął działać?
czy noc zauroczył?
spoglądasz w jej oczy
w te włoskie wizjery
czy powie? – [już wolno] – [zwyczajnie mnie] – [dotknij]
[i kirsch’u mi nalej] – [bo nie ma już sherry]
ma na to papiery z obrazu Da Vinci
Lucrezia Crivelli

Soczewka

if_instagram_social_media_2481190

graphics CC0

Tomasz Kucina
Soczewka-

zoom

Kostki cukru
usystematyzowane kryształki
to
szkiełka kalejdoskopu
przekręcam korpus lunetki
owalne fantazje luster
na
łososiowych powłokach okien

Twierdzisz że boli
za uchem stłumionych loków
szarfy które napina szept
Uda
to słońsza logistyka
twardszy kron metropolii
gospel & flint
otwartych planet i ust

Na bledszej kieszeni łona
zamieszkał wir
spleciony krąg wyprężeń
przez poręcz łoża
wibruje meteoryt
Rozświetla karby wnętrza
pobieram z ciebie wiersz
przybyłaś nieproszona

Ma koma i dystorsja
—-

image