Człowiek

linear-1525080_1280

graphis CC0

Tomasz Kucina

Człowiek-

 

byłeś robotem
ale znów jesteś człowiekiem
gdzieś w tobie
przekrwił się wykres
w rozpoznawalny sygnał
w ciepły dotyk
przez fraktal
linii papilarnej
rozpoznałeś ludzkie geny
z krainy kodów
w krainę szeptów
ze świata funkcji
do świata ślicznej cywilizacji
przez przepływ ciepła
a – nie prądu
wyrażasz czuły zachwyt
teraz
stąpasz po ziemi
choć słyszysz jeszcze uchem cyfrowym
iskra pod
wskazującym palcem
łaskocze
intymne wrażenia

i po co było to napięcie?
opór – i natężenie prądu
zawsze byłeś tak ludzki
i byłeś
rodzajem płci
ty – system binarny
zero_jedynkowo
tuliłeś świat do obwodów serca
do ciepłych przetworników
mrugałeś diodą
symulując oko
rejestrowałeś sygnały
przez gałąź
słonawych erytrocytów
szukałeś
w sobie tożsamości
ty zawsze byłeś człowiekiem
częścią
zbiorowego układu
bo żywy niescalony
i raczej co dzień strzeżony
przez swego
Anioła Stróża i  współczulne układy

 

Spojrzenie w światło

graphics CC0

Tomasz Kucina

Spojrzenie w światło-

 

bardziej dokładna orientacja na blask

jakie masz szanse by przebić się przez gałkę oczną?
i dotrzeć do naszej dyspozycji mózgu 
zawłaszczenia zmysłów
marzenia przez zmrużone oczy
gdzieś osiadają
promieniem na refleksach
olśnieniem umysłu przez narząd despotycznego wzroku
jakie to trudne
gdy musisz najpierw zobaczyć
by poczuć – zasmakować – i opisać
oto pilne spojrzenie w upalną tarczę słońca
opisanie światła
przez pryzmatyczne wrażenie
którego nie ma – na chwilę oślepło
jest tylko ułudą skumulowanego ciepła
mniej życzliwej poświaty
w urodzie działań płynnej gwiazdy
fluktuacyjne i gorące słowa
z plazmy utrzymanej przez grawitację
aporty lata
które przynosi nam z urzędu kolory
przepycha tunele słownych kolapsów
na macierz mózgu
w sprzężeniu chemii i poezji
w przymierzu wszystkich zmysłów
okryte tajemnicą fantastycznego kosmosu
a jednak
zwyczajne – ludzkie emocje

tyle zbytku – nadmiar słowa i przesada w nim