Wcielenie floroliryczne

graphics CC0

Tomasz Kucina

Wcielenie floroliryczne–

 

pachnie kora z drzew odarta
park poety – taki miód
dojmująca nieodparta
z której wystrugano stół
na tym stole gra poezja
wyodrębnia przestrzeń bezmiar
zrymowanych słów

jakieś echo wciąż powtarza
słowikami lepkich ust
nasze głowy ciąg rozprasza
roztrelonych taktów – nut
czy te ptaki żyją w środku
serca nam próbują rozkuć
z lodowatych grud?

pachnie parkiem słowa roztwór
lep z pajęczyn wije nić
może ptaki są z kosmosu
tu ujrzały – pierwszy świt?
gdzieś poezji otchłań z gąszczu
rozśpiewane lotne monstrum
zatem – warto żyć

słowo żywe wam przynoszę
które pachnie tak jak darń
wyuzdanych rymów kosze
jakie rozpraszają czar
dar poezji nurtującej
co park opatula pnączem
z poskręcanych lian

w zieleń wtapia każdy wyraz
rym obrasta w świetlny nimb
nieustannie pulsem żyła
wystukuje taktów rytm
jeśli chcecie to słuchajcie
młodsi – średni – matuzalce
tej lirycznej gry

czerwiec 2015

2 myśli na temat “Wcielenie floroliryczne

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.