Nurty

graphics CC0

Tomasz Kucina

Nurty–

 

czasem zadrży powieka: „szkiełko i oko” – lód klimat

omijam rymy z daleka
poezję z przepony wyklinam
lecz kocham zimnego Norwida – i nieco bledszego Tuwima

ich statek okala rzeka
korab – i akwen twórczy
ta łajbka lekko przecieka – z lewej strony – od burty

z Herberta nurt mózg dopieszcza
na prawo żagiel i wiosło!
bez rymu ten korab poezji – inteligentne rzemiosło

którego tu wybrać wieszcza?
rzeka trupy odrymia
zimne serce Norwida – lodem tchnie serce Tuwima

szklane oko z Adama – gen od Herberta też – zima