Prawie pantum po burzy

graphics CC0

Tomasz Kucina

Prawie pantum po burzy–

w ludzkiej potrzebie – z automatu 
zerkamy w gwiazdy w obce oczy 
świat grzmi w iluzji i wiruje 
świetlisty obłęd zapatrzenia 

w tym co po burzy widzą oczy 
czy ozon się wydziela z białek? 
czy ta Istota z zapatrzenia 
wyświetla czujny obraz Duszy? 

jesteśmy w związkach genów – białek 
poukładanych w sekwens Stwórcy 
i w naszej bezkrytycznej Duszy 
tyle od siebie innym damy 

wielka jest moc naszego Stwórcy 
i wiedzą o tym gentlemani 
i w kapeluszach huczne Damy 
pod butonierką marynarki 

zaszyfrowani gentlemeni 
niewiasty zostawiają zapach
w służbie Ojczyzny – do Marynarki 
w kolejnym porcie nowsza wena 

poszlaka szminki obcy zapach 
czy to jest kod rozumnych stworzeń? 
a wiersza tego czulsza wena 
żoną i córką tobie krzyczy! 

ilu dotknąłeś twórczych stworzeń? 
wierność użala się w twych wierszach? 
Dusza twa co dzień rymem krzyczy 
pierś wypinają – twe popiersia 

do czego? do literek w wierszach? 
albo do absurdalnych pokus?
nie tego pragną twe popiersia 
one wierności – chcą uroku 

nie daj się zwieść „oskarom” pokus 
pozostań godnym wciąż człowiekiem
odczyń modlitwę od uroku 
póki Bóg nie przykryje wiekiem 

12.06.2020.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.