Fotka

   graphics CC0

Tomasz Kucina

Fotka–

w książce kucharskiej
znalazłem czyjeś stare zdjęcie

mój Boże…

niezidentyfikowana gawra roboli
przy uchu wrastają w czyn spocone bakenbardy
jak kiełki rzeżuchy posadzone na wacie
w oknie tego działu montażu fabryki
brudne szklanki a z grzałki pręty zaśniedziałe
syczą jak wąż i iskrzą w herbacie batumi
plakaty gołych bab na zardzewiałej szafce
wypinają zadki

w imadle gruba śruba
kanapka owinięta w gazetę na blacie
już prawie słyszę że świat pęka
młoty łomoczące w blachy upaprane w smary
ktoś w kufajce zasuwa w żeliwo w amoku
wspawane w twardy korpus tej cywilizacji
o której tyle mi opowiadano
w zimowe niedzielne popołudnia

a dziś styropian to tylko kokon izolacji
bo nie chce być fasadą marzeń o wolności

i stale bracie szykuj na coś kesz

9 myśli na temat “Fotka

    1. Tak. I powiem szczerze, trochę mi się marzy za taką całkiem naturalną równowagą społeczną, bez tych ciągłych podziałów i alternatywnych światów, gdzie panuje ład i elementarna równowaga, niewymuszona i nieprzewartościowana, gdzie jasne są kierunki opisu historii, a naród zmierza bez histerii do rozwoju, bogactwa ale przede wszystkim do wartości humanistycznych. Lecz to truizm, bo wszyscy tego chcą, a zmierzamy do atomizacji i dekompozycji świata globalnie. Tekst to spontaniczny, powstał przed chwilą i nie ukierunkowany jest personalnie czy światopoglądowo. Dzięki za ślad, pozdrawiam.

      Polubione przez 5 ludzi

  1. czasy nie moje (dziecko wolności) to jednak tekst klimatowy

    znalazłem kiedyś właśnie podczas prac sprzątaniowych, owinięty wokół rury, kawałek gazety…

    ot inny wehikuł czasu… napisy głosły

    „Proletariusze wszystkich krajów łączcie się
    TRYBUNA ROBOTNICZA
    23.VIII.1976
    cena 1 zł
    8 stron
    nr 192 (10.078)”

    Mój najbardziej „robolski” tekst to ten, ale już bardziej współczesny…
    https://skowronpisze.com/2020/07/24/3-sto-martwych-ptakow-one-hundret-dead-birds/

    Polubione przez 1 osoba

    1. Dobra pamięć u ciebie co do tego świstka prasy, pewnie zachowałeś? 😉 U mnie głównie rodzice opowiadali o tych czasach i warunkach dorosłego życia, dziadkowie. Pamiętam kostkę rubika, u schyłku lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych i kilka innych abstrakcji 🙂 Bardzo dobry twój tekst, gratuluję.

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.