Alochtoniczne wiersze

graphics CC0

Tomasz Kucina

Alochtoniczne wiersze-

ALOCHTONICZNE WIERSZE
współczesnych czytam poetów
dręczę się mocno… dręczę…
w poezji nie ma już reguł!
cóż! nikt mi nie dogadza…
to w głowie się nie mieści?
rozumiem rym przeszkadza
i białe… nie mają treści?
pogardy to paradiso!
orgazmy małych artystów
ambicje przeżute z pychą…
pomieszane z marychą!
w pasiakach czekają końca
o zdradach. dintojrach prawią
miłość parna… gorąca…
ale i tak zostawił!
bez wstydu… o ciała smrodzie
o życiu na pograniczu
dynda buc na powrozie
kiełbie we łbie… bez kitu!
walą w gary… patelnie!
pełne rajtki i pory
aż się gotuje inferno!
hajsu wyją…. kasiory…
nie ma innej poezji
kupą… mości-kamraty!
żaden w Boga nie wierzy…
banda łże przez megafon!
z którą pleciesz epoką
w każdej licho gdzieś wieszczy…
kotły smołą bulgoczą
a matowieją freski
w zasadzie już nie czytam…
boli mnie ludzkie serce
obca dla mnie elita!
ALOCHTONICZNE WIERSZE!

*autogroteska

2 myśli na temat “Alochtoniczne wiersze

    1. Tzn. treść nie tyle mocna co absurdalna. To o czym napisałaś ma uzasadnienie, to tak dokładnie jest, dziwujemy się temu wszystkiemu co jest spoza naszego otoczenia i co nie dotyczy naszych subiektywnych preferencji. Jednak ten tekst jest trochę inny. Może nie wszystko… (bo nigdy np. nie miałem związku z marihuaną, albo innymi dowolnymi dragami, wiem, trudno to sobie wyobrazić dziś – nie widziałem naocznie nigdy żadnego narkotyku, proszę uwierzyć, bo to fakt), ale, także poza obszarem mojej świadomości są gintojry, i wojenki polityczne, absurdy tożsamościowe, szczególnie wojny płci, hybrydowe batalie. Niby krytyka osobista trendów we współczesnej poezji i życia (także realnego), czyli poza obszarem literatury tutaj w utworze, wyraźnie emanują z narratora, lecz łatwo się domyśleć, że jest to zamierzony trik, w próbie uwypuklenia-określenia wyrazistości niektórych negatywnych zwyczajów, mód, w literaturze oraz raptem instynktownie- w życiu …, jednakże i na pewno spora część analiz z tego utworu dotyczy moich wad i przywar. Dlatego właśnie ten, krótki przypis – tejże treści jako – autogroteski. Narrator w wierszu jest tylko świadomym produktem parabolizacji (jest przerysowany), i tak go należy odbierać.

      Z czym się identyfikuję – ja osobiście? Otóż, np. (przeciwnie niż narrator w wierszu), lubię literaturę współczesną manieryczną, opartą na schematach, skrótowości, czasem nawet napiszę taki tekst, i blisko mi do turpizmów, marginalizacji literackiej, lubię trywialne opisy, sam często stosuję wulgaryzmy, frazesy, deprecjacje, rozumiem komunały, wszystko to nieobce mi subiektywnie, czyli stoję w pewnym rozumieniu, po tej negatywnej stronie „równania społecznego”, tak poza tekstem, w realiach różnie to bywa. Reasumując: poezja lingwistyczna jest super. Ale czy taka powinna być – tylko? Tu mam pewne wątpliwości. A dzisiaj bywa, uproszczona, umocowana w świadomych symplifikacjach. Powszechnie, zbiorowo odchodzi się od zasad klasycznych, i neguje klasyków. To są fakty. Narrator w utworze piętnuje, te zabiegi, a ja mimo słabości – z nim, chociaż „złemu” łatwiej ulegać, „dobro” wymaga wyrzeczeń!

      Natomiast, życie w realu to inna bajka. To o czym napisałaś – oczywistość i fakt, każdy reprezentuje poglądy, własne środowisko, do tego ja odnosić się nie chcę – i tutaj – nie odnoszę, natomiast, powszechne kontestowanie wszystkiego co nas otacza w poezji i szerzej w literaturze jest bezwzględnie anarchią sztuki. Ten tekst to autogroteska, bo także ja odnajduję się w tych generacyjnych uproszczeniach, ubożeję, staczam się, odszlachetniam, i to wszystko w poezji mnie „kręci”. W literaturze współczesnej uwielbiam te „kosy” sarkastyczne, prostotę, upust emocji krytycznej. Sam jednak jako dojrzały koleś potrafię nad tym zapanować, wydaje mnie się, że nie wpadam li tylko, w koleiny trywialnych szablonów, ale czy na pewno? Natomiast, widzę, że cała generacja jeszcze bardziej ekstremalna, odrzuca wszelkie zasady w literaturze, które stanowiły od wieków bazę, od której się odbijano i dopiero tak szukano nowych kierunków? Nie wiem dokąd to zmierza? Dziś poezją jest wszystko i nic, w zasadzie poezji nie ma, bo mało kto czyta już poezję, słowo wiązane to obciach? A nie czytają ludzie wierszy, bo współcześnie są stekiem introwertycznej ruiny. Nikt w tym na pewno gustował duchowo nie będzie. To nie może być wzorzec ideowy – raczej to karykatura literatury.

      Zaś życie realne, w praktyce, społeczne poglądy, są takie jakie są, ten tekst nie odnosi się do tego, … „szambo” o którym piszę, to alochtoniczny, czyli pozaideowy bełkot w poezji, ja też zjawisku ulegam, i mając świadomość tego, sprawy nazywam po „imieniu”.

      To absolutnie nie jest tekst moderujący ludzi, ale dostrzegam, że poezja staje się niewolnikiem czegoś w rodzaju ipsacji buntowniczej. Jest wykorzystywana do populistycznych demonstracji, oczywiście wolno jej, a nawet należy, ale jeżeli z tym idzie w parze bojkot wzorców klasycznych, pochwała anarchii… to mamy absurd. Paskuda trendów opanowała również i moje wrażliwości i powstał ten tekst. Jak zauważam, Ty na swoim blogu opisujesz często absurdy w świecie realnym, to też w jakimś wymiarze jest owa „mocna” wymowa, identyczna jaką w tym wierszu dostrzegłaś, i stanowi ona cząstkę świadomości funkcjonującej poza tymi obszarami twojej krytyki (jest potrzebą Twojej idealizacji świata i życia). Po to prowadzimy blogi, by werbalizować jakieś uwagi do otoczenia, opowiadamy o własnych wrażeniach, to jest normalne, utylitarne i prawdziwe. I każdy tak ma, także ludzie poza internetem, poza słowem pisanym, żyjący tylko w realnym świecie – wyznaczają sobie preferencje estetyczne.

      To tyle, bo rozpuściłem „przysłowiowe pióro”, wice wersa, serdeczności zasyłam.

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.