Sztolec

graphics CC0

Tomasz Kucina

Sztolec– 

twój glejt w kurhanach kleptokratów

poroniono cię z deski
z przepony wypluty
trupim embrionem
pod skargą synkretycznego natchnienia
w mogile niestrawnych ideałów

ogór kracze z kołatką

kwiaty kwitną w obcych ogrodach
bezlik absmaku
w kobiercu szklanego serca
wyklinasz kreatywnością
dolmenem szkarłatnego kamienia

powieki oddech – wachlarzem dylatacji…

gargantuiczny gruz cywilnego hangaru
krnąbrnych ambicji
złogów… udręk…
melinujesz w poezji
faksymile mlecznych słów

jak upiór laktacji – galaktyki – karma!


*autoironia

4 myśli na temat “Sztolec

    1. Świetne skojarzenie. Obym pod „kryptoreklamodawcę” nie podpadł? 😉

      W rzeczy samej tu: gargantuiczny” jako wielki rubaszny i żarłoczny – w tym rozumieniu i tekście- „gruz cywilnego hangaru”, czyli że fason życia w praktyce społeczeństw jest niebywale konsumpcyjny ( również i tu – w komentarzu -autoironicznie, bo też się kwalifikuję). 😄😉

      Rozumiem, że Pantagruel jako syn Gargantuy z powieści francuskiej wpisuje się dość sumiennie w tę drogę mleczną – tudzież – w naszą uroczą galaktykę – tych licznych skojarzeń w wierszu? także „laktacyjnie” – czyli odżywczo – i w posmaku życzliwej metafory, właśnie jak ów przytoczony „batonik” – którego wszyscy przecież uwielbiamy. 😉👍

      Mega, mega komentarz. Oj… i ogromniasta dygresja z mojej strony, za co sumiennie przepraszam… Pozdrowionka! 🙂

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.