Obiad z antyjaroszką

graphics CC0

Tomasz Kucina

Obiad z antyjaroszką-

tłuczek na zrazie…

zgrabnie troskliwy
rozpoznawczy znak własnościowy
w praktyce
mięsnego otagowania

do neoliberalnej i ekofeministycznej
sztuki mięsa
dopasowano masarski wzornik
właściwa forma!

rzeźniczka postuluje:

kobietki. ekologia. rewolucja naukowa
jadłospis Lotofagów
a białko
anektuje genów emporium

gdybyś odrzucił pieczyste
uległ ekofascynacji
połykał świerszcze
z rosiczką waginy:

owadożerna pi…da – wisi w rzeźni na haku!

* gag sytuacyjny-filozofia znajomej rzeźniczki

tekst kierunkuje ku lingwistyce, gdzie obiektem zainteresowań jest komunikat słowny, autoautentyzm lub jego świadoma symulacja czyli zafałszowanie rzeczywistości, formuła testująca-ukazująca możliwości języka, poprzez jego parodię i kompromitacje. Mechanizmy: abstraktyzacja konkretu, metafora, zaburzenie składni i frazeologii, gra słów, wieloznaczność, komeraż patosu i kolokwializmów, itd.  

 

Sonet (do wyspy Wolin)

graphics CC0

Dziś w trybie i w szacunku do klasycznej formy…

Tomasz Kucina

Sonet

(do wyspy Wolin)

na klifach wyspy Wolin hula wiatr po wzgórzach
gdzieś w oparach bagiennych zakwitły storczyki
w bursztynowych zaroślach wierzba wić unurza
szara. obok uszata. zlękły się osiki

spójrz. w dąb bezszypułkowy gromy rzuca burza
zimorodkowe gniazdko w trelu ptasiej kliki
orzeł bielik nad plażą krąży niczym luzak
znów mew słychać w oddali rzewne ptasie krzyki

tutaj… rymy oplatam w żłobik koralowy
białe dzwonki potrącił zimoziół północny
podkreślając szum morza kwiatkiem fioletowym

czuję zapach i błogość… jestem paziem wiosny
kult przyrody wolińskiej. nadbałtyckiej sosny…
a ma dusza jak motyl z wolińskiej dąbrowy