Człowiek starej daty

image

Tomasz Kucina
Człowiek starej daty-


uwielbia nucić
nie używając słów – murmurando przestoju
zdystansowany człowiek starej daty
zerkam weń
tocząc z nim koło fortuny
tak czekam kolejnej jego opowieści
już taszczy kamień jak Syzyf pod górę
codziennie do tego pubu jak pajac ironiczny czy  bufon persyflażu
„Zjeżdżaj chłopiec,
 zdążysz się jeszcze utytłać”
karczemne jego retrospekcje
to słowik w Badelundzie
właśnie zaklina z północy – byle gardło dopoić
zimny rys w strefie refundacji faktu
saga wojennej generacji przy kuflu piwa – i pali papierosa
codziennie pytam
czasem opowiada
sprawnie – z przekory – jakby  lakonicznie
odpowiedzi celują w każdy punkt jego młodzieńczej podłości
choć pewnie to analfabeta
biorę zeń siłę – spijam jego fornir buntu
to inny gatunek
prawdziwy – lecz poniżony
choć wypił życie – siorbie w denko kufla
—-

Duszki poezji

image

Tomasz Kucina

Duszki poezji-

z pogardy głodu, wojny i denuncjacji
pożywnym sumptem,  z resentymentu
pod żyłką irytacji
gryziemy w język

zgryzota…

krążki poezji, wirujące wyrzuty
obrazoburcy węży
słowa co nigdy na skróty
inteligentne

w powrotach…

z wojen w powrotach, do życia cierni
z bitew z własną pogardą
by człowiek nigdy bierny
i z wolą humanitarną

ustawiczna tęsknota…
—–