Adwentowe rozważania

graphics CC0

Tomasz Kucina

Adwentowe rozważania–

 

ezoteryczna jaźń peregrynuje bez nadziei?

a czymże ona może być?
na szpaltach historii
starożytni gnostycy nie rozumieli – somatyków

według nich
ci drudzy – uwięzieni w klatkach własnych ciał
przez świat materii
nie poszukują – natury świetlistej
wydaje się że
w stanach transpersonalnych – bardziej
przypominają – już dzikie zwierzęta w ludzkiej skórze?

ciekawe
czy grecka materialistyczna psyche zaadoptowana chętnie
przez samego Sigmunda Freud’a
której – niewątpliwie brakuje
kosmicznych czy duchowych asocjacji – zechciałaby
trwale nawiedzać…
ciała – tych somatycznych zwierząt w obcym Cesarstwie Rzymian?

na szczęście
mnie jako pneumatyka i wyznawcę – Chrystusa
obie mitologiczne strategie – nie wzruszają
bo odżywiają tylko
ludzką siłą psychiczną – lub – z nasienia popędów

choć
ciało ludzkie jest faktem
w całej swej ułomności
ostateczne zjednoczenie z Chrystusem przetwarza
cielesną psyche – w – mistyczne pneuma

i taką transformację skłonny jestem uznać
za ludzką uświadomioną – jaźń
bo łączy – tłumaczy – i zbawia…

tych kolizyjnych filozofów – ludzko – bosko i ostatecznie

czytaj: po chrześcijańsku

Drzewo metafizyczne

 

 

 

 

graphics CC0

Tomasz Kucina

Drzewo metafizyczne-

drzewo metafizyczne

genetyka:

z korzenia oraz korony – ten gen
liryczny system motywacyjny z niego treść
a w treści teorematy – kolejne źródła pochodne
w systemach dedukcji słowa względnie uziemionego poety

odżywianie:

ten poeta wrośnięty w glebę pobiera światło
niby niezmienny a jednak rośnie przez wieki
a czym odpalił kolejny wiersz – na jakich oktanach weny
i jakim prawem porusza wehikułem tego zakotwiczonego drzewa?

podświadomość:

bezczynna pustka w transcendencji
więc wszystko jakby poza – ale w ruchu czyli w anaforezach
to układ słoneczny planet – a w nim tego drzewa grawitacja
kolejne punkty odniesienia w całkiem innych podświadomościach

skojarzenia:

jakiś narrator stoi w centrum – oddycha w słowach
bluźni w przyzwyczajeniach wskrzesza metafory – w blasfemii
nagi i bez ruchu jak pień – lecz silnie asocjacyjny
kojarzy znaczenia w pary – gałęzie z liśćmi – korzenie z genami

rozkojarzenia:

zakłócenia – przeskoki – dialogiczność
wszystko co jest antywzorem percepcyjnym
gdzie język dekonstruuje powszechne normy i obyczaje
w systemach ontologii określa byt w fakultatywnych wizjach

odziera drzewo z kory – interlokutor doświadcza bólu