Wierność

graphics CC0

Tomasz Kucina

Wierność

będą cię mamić, będą cię odurzać
użyją strachu i użyją czartów
zniszczą mentalność butem wkroczą z marszu
aż będziesz myślał: wolność to iluzja

będziesz prawd bronił. twa wiara twa poza
cenna wolności grasz mi jak basetla
na homeryckich świętych heksametrach
na w ruch wprawionych pszenic złotych kłosach

oto twa chwała bo idzie w zaparte
dajcie karabin bracia fanatyczni
gruzy i leje. zimni akustyczni
nic prócz wolności nie jest więcej warte! 

wiara na skrzydłach eksploduje w kosmos
chóry. anioły. i szczątków eklezja
po drodze mlecznej niewinnych ciał bezmiar
ale za wolność. zatem wieczna rozkosz

w Bogu się wdzięczysz na żołnierskiej pieśni
oddzielasz bólem od materii granic
dlaczego śpiewa otchłań zdartej krtani?
godnie za wolność płacisz serca mięśniem

dziś jesteś warty cudu deklamacji
cichy kontynent mrokiem bezczynności
rymujesz słowa z odą do radości
będziesz żyć wiecznie. hołduję twej pasji

—-
© Tomasz Kucina copyright reserved

Gdyby

graphics CC0

Tomasz Kucina

Gdyby-

palinoida do eposów


kraino nadwiślańskich widunów i południc

wolna
dumna
i niepodległa
dopieszczam w trybie apologety
całuję w czoło!

od wieków tu żyliśmy

w eremie podszeptów i przepowiedni
ozuci
w szorstkie cilicium
wergiliuszowskich Eneid
werbalni i piękni

spisani w annałach

w genach słowiańskich
zatrważa
ogrom cierpienia
czereda
epokowej martyrologii

ośla włosiennica parzyła nas w karki

sam nie wiem
doprawdy
jakim to słowem
dopieścić wolność
i godnie ją spożytkować

dlatego palinoida do prototypu eposów

Lechiada ze znakiem orła
pod pazur mitologii
jesteś
nawet ciut rzymska
ukochana kraino

świadoma i doświadczona

taką od wieków bronić
przychodzi nam
tu Legionom
ruganą i ocalaną
o pamięć zatroskaną…

pod porównaniem klęsk Arauzjony

czynów zbożnych ma macierz
uciemiężonych prababko
pod ostrzałem najeźdźcy
jak wydumani Teutoni i Cymbrowie
palili miasta i wioski

gwałcąc granice suwerennej Polski!

licznego agresora
kordonem zaborców
przekraczając Rubikon
pospolity patriota
oręż zaskarbiał świadomie!

najdalej nam do pręgierza

do bicza
własnej niedoli!
u celu i kresu wytrzymałości
byłaś Ojczyzno ofiarą
zaprawiona nierządem. pod butem…

jak autochtona Himmerlandu

z jutlandzkich ciemnic
Lugiusa i Boiorixa
wybawili ciebie
lechiccy patrioci
dumni i nieugięci

czołem bili oddani…

od wieszcza… Epopeja
Viennis Kalińskiego
Sobiesciada Ustrzycki
Stara baśń Kraszewskiego
Reymontowscy Chłopi

Chwała i Cześć- Bohaterom!

*gdyby łatwo można było określić czym jest szacunek dla Ojczyzny, ale to kwestia stricte osobista.

*tekst tylko w fikcyjnej paraleli historii ojczyzny do Cesarstwa Rzymu, ludów Cimbri i Teutonu i batalii pod Arausio, w zamierzonej zaplanowanej koncepcji autora.