Orbitalne śmietniki

graphics CC0

Tomasz Kucina

Orbitalne śmietniki-

2021 Odyseja kosmiczna – duch Arthura Charlesa Clarke’a powraca

współczesny świat wydaje się absurdalny
idąc ulicą zaczynasz sobie wyobrażać że
jakieś żelastwo za chwilę spadnie ci na głowę

grupowa dynamika porusza wyobraźnię

przestrzeń kosmiczna
to już ponad siedem i pół tysiąca ton śmieci
Starlinki Spejs iksy nocne niebo w ruchu komercyjnym

wszystko błyszczy

oferenci latających mikro i makro automatów
uruchomiają przyciemnione modele swoich satelitów
by astronomowie mogli dalej oglądać gwiazdy

eutanazja kosmosu

satelitarne potworki z Japonii
z handlowej floty okołoziemskiej wkrótce
ulegać zechcą samodestrukcji

miarą tradycji i technologii

uzbrojone w katodę rurek nanowęglowych
wejdą w reakcje z polem magnetycznym ziemi i grawitacją
ostatecznie odpalając sobie kosmiczne SEPPUKU

napędy pokładowe zgrabnie unikają kolizji

CubeSaty i wiązki transponderów pasami van Allena
czujniki optyczne monitorują przestrzeń
oto wirtualna tożsamość wymykająca się spod kontroli

kosmos się rozszerza a orbita zagęszcza

czekam już tylko że to co przyciąga się tam w niebie
zmutuje w nową metalową planetę wartą
trzy biliony dolarów i uczyni układ słoneczny…

jedyną i niepowtarzalną doliną krzemową w swoim rodzaju

*mocno naciągane, luźne rozważania