Melancholia bis

graphics CC0

Tomasz Kucina

Melancholia bis–

przywykli. życie to fraktal z Andy’ego Warhola / mój mistrz!

a gdzie namalować Duszę Narodu?
wybudzić czas z onirycznych wizji co żyją
wolą zbiorowych kontekstów jak u Malczewskiego.

w mieście najlepsze bywa tylko ciało
radosne otoczone kultem
mruży ramiona z fetyszem metabolizmów
i trawi w kwasach modne systemy uzurpacji.

gruchają marakasy udając wuwuzele.
szur szur. szast prast. i z bicza strzela kolejna epoka
w transie już nie piaskowych i cichszych instrumentów.

to „Melancholia bis” rodem z Malczewskiego.
współczesne dzieci Saturna
oparte o trójnożne sztalugi wypływają z niklowanych obrazów
do industrialnej butelki. barycznej parapetówki.

a wszędzie ruch i przesyt jednorazowych rekwizytów.
choć nie powstańcy ale jeszcze kobiety przez chwilę.
choć nie w kajdanach to zdecydowani na obcą niewolę.

alegoryczne dzieci kwiaty. w gwałcie zbiorowym
własnych interesów. w kułakach elektro skrzypce
Harley’a Benton’a i litografie Marilyn.
co z tego że lubią stare książki. szable zdejmują ze ścian…

a Mao Zedong pomalował im usta.
przetworzył na puszki i pomidory.
źli niedołężni starcy idą do okna za którego granicą

wolności dogadza czarna epokowa Melancholia.

*tekst m.in. nawiązuje do dzieła Jacka Malczewskiego pt. „Melancholia”, obraz jest alegorycznym opisem epoki w której żył artysta-malarz, pośrednio do twórczości Andy’ego Warhola – tu tylko symbolicznie.

Cywilizacja

graphics CC0

Tomasz Kucina

Cywilizacja-

 

oczy – to drogi oblodzone
chaotyczne lub nieruchome magistrale

zapatrzone
w monotonię kosmosu
a szare komórki umysłów ziemi
przyszpilone nostalgią
krążą
wokół gwiazdy centralnej dość statycznego układu

oczy minorowej planety
jak
zastygły heksagonalny zbiór atomów
w piramidce z kryształków
nie są – spojrzeniem w ósmym przykazaniu
ale… w fałszywce świadectwa – iluzji

ty jesteś
południk zerowy z Greenwich
którego przesunięto – o lat parę
więc chwilowo nie istniejesz
gdy – ziemia jeszcze nie poznała
twojego odpowiednika

ten świat to – viral?
efekt Troxlera
nieruchomy punkt w polu widzenia peryferyjnego
a wszystko co wokół nas – zaczyna znikać
gdy
wzrok zamrozisz – na dłużej

w iluzji żyje ta zimna cywilizacja
choć
lodowce w Alpach zaczęły się już cofać
w wieku gorącej pary absurdów i paradoksu
i od razu
z początkiem – rewolucji przemysłowej

przypis: wiersz nie dotyczy klimatu, choć pozornie treść może to sugerować, dotyczy szerszych aspektów kondycji cywilizacji w procesie zanikających relacji międzyludzkich, lub ich powszechne trywializowanie, które jest kosztem w postępie kultury masowej i technologii.