Sprzężenie

graphics CC0

Tomasz Kucina

Sprzężenie-

tylko skrawek chwili żyje w nas
tylko odczyniony, w przelotnym Jego spojrzeniu
z jakimś sumptem współczulnym
na posterunku człowieka – Wielki Bóg Miłosierdzia

żyje tobą i oddycha

choć jest inny, odwieczny
przechwycił twoje wrażenia, a myśli twe tulą
ten szczutek zaszczytu misterny
przeplatasz światłość z płatem czołowym Jego aureoli

w wądole łez – wykroty wzruszenia wyryły drogi

napasiona szalejem cywilizacja
znów rodzi się w czepku
wilgną podszewką powieki uchodząc
w eony Boskiej i ludzkiej łaski

uzależnienie od dobra, ono jest proste

choć trudniej w życiu
ale staranniej, tu łączy nas cały realizm
wiary i nadziei
a ty wynikasz w sprzężeniu zwrotnym

z troski i współzależności – jak szept dobroczynny